Even voorstellen

 

 

 

 


 

Laat ik me even kort aan u voorstellen.

 

Ik ben Lylette Twisk, moeder van drie kinderen: Puck (18), Joris (15) en Sjuul (11) en inmiddels alweer vijfentwintig jaar gastouder. U begrijpt het is niet allemaal nieuw voor mij...

 

In Amsterdam heb ik meegeholpen aan het opzetten van een particuliere crèche: een hele leuke uitdaging. Samen met mijn collega zouden wij een groep starten. We begonnen met een kind, vervolgens werden het er twee en al snel werden het er heel veel. De crèche was gehuisvest in een duur pand. Daarom waren overvolle groepen en wisselende en/of ongeschoolde leiding meer regel dan uitzondering! Niet juist, maar toch gebeurde dit.

 

Dit ging helemaal tegen mijn principes in. Na lang wikken en wegen besloot ik dat wat ik in Amsterdam in loondienst deed ook thuis zelfstandig kon doen met veel meer persoonlijke aandacht voor de (opvang) kinderen. Inmiddels doe ik dit alweer vijfentwintig jaar en nog steeds met veel enthousiasme!!!

 

Het begon allemaal met de opvang van baby’s die al snel groter werden. We trokken er vaak op uit met de bolderwagen en onze golden retriever-pup. De huiskamer stond vol met kinderstoeltjes, boxen en kinderspeelgoed. Boven had ik een aparte kamer met kinderbedjes. Een vol huis, maar erg gezellig.

 

De vraag naar kinderopvang werd steeds groter en de ruimte te klein. Niet al te lang daarna besloten we te verhuizen. Inmiddels wonen we alweer twintig jaar in Limmen, hebben we ondertussen zelf drie kinderen gekregen en is het er alleen maar gezelliger op geworden! Onze kinderen spelen graag met de oppaskinderen. Sterker nog, ze zijn als broers en zussen voor elkaar. Het is allemaal zeer vertrouwd.

 

 

 

 

We zitten graag aan de keukentafel om te knutselen of te frutselen. Of we bakken koekjes met brooddeeg. Je kunt het zo gek niet verzinnen of we doen het. Soms gaan we naar het bos, het strand of kinderboerderij. Maar het is voor de kinderen ook goed vertoeven in onze tuin met zandbak, schommel en glijbaan. Ook kunnen ze lekker crossen op de fietsjes of gewoon een hut bouwen van kleden en twee stoelen. In de tuin groeien appels, druiven, bramen, bessen en ander fruit. In de herfst maken we daarvan jam of appeltaart: gegarandeerd succes! En dat is vaak nog leerzaam ook, want sommige kinderen denken dat groenten in blik groeien! Maar daarnaast zijn kinderen natuurlijk ook kreatief genoeg om zelf iets te bedenken. De allerkleinsten doen eigenlijk met alles mee.

 

Mijn ervaring is dat veel kinderen zich niet (helemaal) thuis voelen op een crèche. Zij hebben behoefte aan persoonlijke aandacht en heel belangrijk: een stabiele omgeving: rust, struktuur en een vast gezicht. Afhankelijk van de kinderen hebben we een vast dagritme: ongedwongen, zonder stress en duidelijk.

 

De kinderen voelen zich op hun gemak en ons huis is een tweede thuis voor hen!